باور کن ، صدامو باور کن

صدایی که تلخ و خسته ست

باور کن، قلبمو باور کن

قلبی که کوهه اما شکست ست

باور کن ، دستامو باور کن

که ساقه ی نوازشه

باور کن، چشم منو باور کن

که یک قصیده خواهشه

وسوسه ی عاشق شدن، التهاب لحظه هامه

حسرت فریاد کردن ، اسم کسی با صدامه

اسم تو ، هر اسمی که هست

مثل غزل، چه عاشقانه ست

پر وسوسه ، مثل سفر

مثل غربت ، صادقانه ست

باور کن ، اسممو باور کن

من فصل بارون برگم

مطرود باغ و گل و شبنم

درختم ، درخت خشکی تو دست تگرگم

باور کن، همیشه باور کن

که من به عشق صادقم

باور کن، حرف منو باور کن

که من همیشه عاشقم